Separator zanieczyszczeń stanowi kluczowy element zabezpieczający kotłownię przed awariami pomp, zaworów i wymienników ciepła. Urządzenie wyłapuje rdzę, osady i drobiny metalu, które osadzałyby się na wrażliwych komponentach instalacji. Brak odpowiedniej filtracji prowadzi do przedwczesnego zużycia elementów ruchomych oraz spadku efektywności systemu grzewczego.
Cząstki ferromagnetyczne z korozji stalowych rur i grzejników stanowią główne zagrożenie dla instalacji. Drobiny mogą mieć wielkość nawet 5 µm, co czyni je niewidocznymi gołym okiem, ale szkodliwymi dla precyzyjnych mechanizmów.
Najczęściej występujące zanieczyszczenia:
• rdzę i produkty korozji powstające w stalowych elementach;
• osady wapienne wytrącające się przy podwyższonej temperaturze;
• drobiny piasku i mułu, wprowadzone podczas napełniania układu;
• resztki materiałów uszczelniających z połączeń gwintowych;
• mikroorganizmy tworzące biofilm w strefach niskiego przepływu.
W efekcie zalegania tych substancji pompy pracują pod zwiększonym obciążeniem, a zawory tracą precyzję działania.
Filtr magnetyczny wykorzystuje silne pole do wyłapywania cząstek ferromagnetycznych z przepływającego czynnika. Klasyczne filtry siatkowe zatrzymują cząstki dopiero od określonej wielkości oczek, podczas gdy separacja magnetyczna działa niezależnie od rozmiaru zanieczyszczeń ferromagnetycznych.
Korzyści stosowania separacji magnetycznej:
• eliminacja mikrozanieczyszczeń niewidocznych dla filtrów siatkowych;
• ochrona wirników pomp ciepła przed ścieraniem;
• wydłużenie żywotności zaworów termostatycznych i regulacyjnych;
• zachowanie sprawności wymienników płytowych.
Optymalną lokalizacją jest strona powrotna instalacji, tuż przed źródłem ciepła. Urządzenie przechwytuje wszystkie zanieczyszczenia zebrane z całego obiegu, zanim dotrą do kotła lub pompy ciepła.
Separatory zanieczyszczeń od AFRISO stanowią element wyposażenia kotłowni przeznaczony do instalacji c.o., c.w.u., solarnych i geotermalnych.
Zasady prawidłowego montażu obejmują kilka prostych kroków. Musisz:
• zainstalować separator w pozycji pionowej z zaworem spustowym u dołu;
• zachować odcinki proste przed i za urządzeniem dla uspokojenia przepływu;
• zapewnić swobodny dostęp do zaworu odpowietrzającego i spustowego;
• uwzględnić miejsce na okresową konserwację i demontaż rdzenia magnetycznego.
Dobór opiera się na średnicy przyłączy i przepływie nominalnym wynikającym z mocy źródła ciepła. Rozmiar DN25 sprawdza się w mniejszych instalacjach domowych, DN32 obsługuje większe obiekty jednorodzinne. Przewymiarowanie urządzenia obniża prędkość przepływu, co poprawia skuteczność separacji.
Proces wyboru wymaga uwzględnienia:
• mocy źródła ciepła i wynikającego z niej przepływu nominalnego;
• średnicy głównych przewodów instalacji oraz materiału rur;
• rodzaju czynnika grzewczego;
• obecności elementów szczególnie wrażliwych na zanieczyszczenia.
W nowych systemach warto przeprowadzić przegląd po pierwszych trzech miesiącach eksploatacji. Standardowo kontrola co 6–12 miesięcy wystarcza w ustabilizowanych instalacjach. Przy starszych systemach z objawami korozji odstępy powinny być krótsze.
Podczas konserwacji należy:
• sprawdzić ilość i rodzaj zebranych osadów;
• oczyścić rdzeń magnetyczny z przylegających cząstek;
• przepłukać komorę czystą wodą usuwając osady niemagnetyczne;
• skontrolować stan uszczelek i odpowietrznika automatycznego.
